بال می گشاید

                                                و پرواز کنان می گذرد ...

                                    آدمی را نیز هوای پرواز در سر است

                                                       تا دور شود

                                                      راهش را بیابد  

                                    و در آرامش به جستجو پردازد                    

                                   همچون پرنده که بر زمین می نشیند              

                                                      بال جمع می کند       

                                                       دانه بر می چیند   

                                     به تور صیاد و دام خطر می افتد                     

                                                     آدمی نیز بازمی گردد     

                                                             آماده   

                                 تا خود را به زندگی و تقدیر خویش سپارد