من تو را دوست دارم   

تا وقتی که آسمان عشقت از ستاره های تنهائی خالی شود

با تو از دنیائی خواهم گفت

که ترانه هایش همه عشق

صبح بی خبر از همه ی دنیا

با نسیم سرکش زندگی تا کجاها خواهیم رفت

ظهر در بستر عشق خورشید را لمس خواهیم کرد

شب با نور ماه به خانه می آئیم

بالای ایوان می نشینیم

و وقتی ستاره ها چشمک می زنند

به آواز سکوت در شب گوش خواهیم داد

و وقتی خواب به سراغ بیداری می رود

من دوباره احساست خواهم کرد

به تمامی آنگونه که هستی