وقتی حرفی آتشت می زند ... هیچ آبی افاقه نمیكند ... سوختن یك " باید " است ...

 

 

--------------

پ.ن : دوباره اسفند ... دوباره حکایت پر کشیدن ثانیه ها ... دوباره رسیدن به آغاز فصلی سبز ... دوباره دل من و یک دنیا حرف نگفته ... دوباره صدای چلچله های بی مقصد ... دوباره سکوت لحظه های پی در پی ... دوباره  نفسهای بی شماره ... دوباره حس تنهایی های مداووم ... دوباره ترنم زندگی ... دوباره عطش عاشقی ... دوباره دلتنگی ... دوباره ... دوباره ... و دوباره بــــهــــار ...

نوشته شده در جمعه 16 اسفند1387ساعت 10:10 توسط ندا| |